«Creep» اولین تک‌آهنگ ردیوهد است که در پاییز ۱۹۹۲ منتشر شد و بعداً در اولین آلبوم گروه به نام «Pablo Honey» قرار گرفت. زبان آن انگلیسی است و در فضایی از راک با گیتارهای آرام در بخش‌های ابتدایی و انفجارهای نویز در بخش کُر قرار می‌گیرد. آن صدای معروفی که قبل از هر کُر شنیده می‌شود، حاصل تلاش جانی گرینوود برای خراب کردن آهنگ بود، اما دقیقاً همان چیزی شد که آن را خاص کرد. فضای قطعه، ترکیبی از آرامش و انفجار است، درست مثل همان حسی که وقتی می‌خواهی حرفی بزنی اما نمی‌توانی، توی دلت موج می‌زند.

تام یورک این آهنگ را در اواخر دهه هشتاد و وقتی دانشجوی دانشگاه اکستر بود نوشت. خودش می‌گوید که این قطعه از یک دوره سخت زندگی‌اش بیرون آمده، دوره‌ای که پر از احساس بی‌ارزشی و خودزنی عاطفی بود. داستانش درباره مردی است که شیفته زنی می‌شود اما خودش را آن‌قدر پایین‌تر از او می‌بیند که فقط می‌تواند از دور دنبالش کند. یورک بعدها گفت که در آن زمان «مشکل واقعی‌اش با مرد بودن در دهه نود» بود و نمی‌توانست خودش را به شکل مردانه و قوی نشان دهد، بدون اینکه مثل یک گروه هارد راک به نظر برسد. خودش اعتراف کرده که از متن آهنگ چندان راضی نبوده و آن را «چرت» می‌دانسته.

آهنگ کریپ از ردیوهد در زمان انتشار اولش در بریتانیا شکست خورد، تا جایی که لیبل گروه فروش آن را متوقف کرد. اما در سال ۱۹۹۳ دوباره منتشر شد و به یک موفقیت جهانی تبدیل گشت. این قطعه در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ به رتبه ۳۴ رسید و در چارت آلترناتیو ایرپلی تا رتبه ۲ بالا آمد. مجله رولینگ استون آن را در فهرست «۵۰۰ آهنگ برتر تمام دوران» قرار داده و به عنوان یکی از بهترین تک‌آهنگ‌های اول تاریخ شناخته می‌شود. جالب اینجاست که خود گروه بعدها از این آهنگ فاصله گرفت و سال‌ها آن را زنده اجرا نکرد، چون حس می‌کردند این قطعه انتظارات محدودی برایشان ساخته است.

دلیل ترند شدن دوباره این آهنگ در سال‌های اخیر، وایرال شدن آن در تیک‌تاک بوده است. این آهنگ در بیش از نیم میلیون ویدیوی تیک‌تاک استفاده شده و در سال ۲۰۲۶ دوباره وارد چارت بیلبورد راک استریمینگ شد. کاربران از بخش‌های مختلف آن، مخصوصاً همان کُر معروف، برای ادیت‌های احساسی و لحظات درون‌نگرانه استفاده می‌کنند. حضور آن در فیلم‌های «Guardians of the Galaxy Vol. 3» و «Heretic» هم باعث شد نسل جدیدی از مخاطبان با این قطعه آشنا شوند. «Creep» امروز دیگه فقط یک آهنگ نیست؛ سرودی برای همه کسانی است که روزی حس کرده‌اند جایشان اینجا نیست.