آهنگ «Monster» از گروه خواهری مگ اند دیا توی سال ۲۰۰۶ و به عنوان بخشی از آلبوم «Something Real» منتشر شد. زبونش انگلیسیه و توی فضایی از آلترناتیو راک با المان‌های ایندی و ایمو پاپ قرار می‌گیره که حسابی احساسی و پرتنشه. از همون ثانیه اول، با اون گیتارهای ملودیک و صدای خواهران فرامپتون، آهنگ شروع به روایت یه داستان تاریک و پر از عذاب وجدان می‌کنه. این قطعه که توسط خود گروه نوشته شده، توی اوایل دهه ۲۰۰۰ خیلی زود توی دل مخاطبا جا باز کرد و یکی از ماندگارترین کاراشون شد.

داستان این ترانه، برگرفته از یه داستان کوتاهیه که خودشون نوشته بودن. روایتگر پسری‌ست که توی کودکی هرگز عشق رو تجربه نکرده و حالا توی بزرگسالی، با دختری روبرو میشه و دست به خشونت علیهش می‌زنه. توی پایان آهنگ، اون با عذاب وجدان، خودش رو «هیولا» خطاب می‌کنه و از کاری که کرده، پشیمونه. این قطعه با استعاره‌هایی مثل «هیولا» و «موجودات»، عمق آسیب‌های روانی ناشی از خشونت و بی‌عاطفگی رو به خوبی به تصویر میکشه. یه جورایی نشون می‌ده که گاهی خود آدم‌ها، هیولایی‌ترین موجودات هستن.

آهنگ مانستر از مگ اند دیا توی زمان خودش توی جدول‌های تجاری موفقیت چندانی نداشت، اما توی فضای اینترنت و شبکه‌های اجتماعی به یه اثر کالت تبدیل شد. موزیک ویدیوش که توی سال ۲۰۰۷ منتشر شد، تا امروز بیش از ۲۱ میلیون بازدید توی یوتیوب داره. سال‌ها بعد، توی سال ۲۰۲۳، گروه First to Eleven یه کاور ازش منتشر کرد و توی سال ۲۰۲۶، نورث وست (دختر کانیه وست) توی اولین ئی‌پی‌ش از این آهنگ سمپل کرد که نشون می‌ده هنوزم تازه‌ست.

دلیل ترند شدن دوباره‌ش توی سال‌های اخیر، به خاطر حضور گسترده‌ش توی تیک‌تاک و استفاده کاربرا ازش توی ادیت‌های احساسی و محتوای مرتبط با مفاهیم تاریک روانشناختی‌ست. فضای دراماتیک و داستان پرتنشش، اون رو به انتخابی عالی برای روایت‌های تلخ و پیچیده تبدیل کرده. «Monster» امروز دیگه فقط یه آهنگ نیست؛ یه نماد از تأثیر عمیق خشونت و بی‌عاطفگی روی روح انسان که هنوزم بعد از این همه سال، با هر نسل تازه‌ای حرفی تازه برای گفتن داره.