وين الخيل تشد الحيل تجر الويل حوافرها

کجان اسبا، زور می‌زنن، بلا رو با سُم‌هاشون می‌کشن

نجوم الليل بتاني ميل ببحر جبيل بسفرها

ستاره‌های شب، تو دومین مایل، با سفرشون از دریای جبیل می‌گذرن

حصاني صام بدون طعام

اسبم بی‌غذا روزه گرفته

برأي العام طلبتو لهون

به خواست همه، خواستمش بیاد اینجا

عطيتو وسام إهديتو لجام

بهش مدال دادم، افسار هدیه‌ش کردم

بريش نعام طنعشر لون

با پر شترمرغ یازده‌رنگ

ولما حام على الإيام

و وقتی دور روزگار چرخید

من الأيتام مليت الكون

دنیا رو از یتیم‌ها پر کردم

والأخصام بهل صمصام

و رقیبا رو با این شمشیر تیز

كوام كوام بصبرها

با صبر و ایستادگی

وين الخيل تشد الحيل تجر الويل حوافرها

کجان اسبا، زور می‌زنن، بلا رو با سُم‌هاشون می‌کشن

نجوم الليل بتاني ميل ببحر جبيل بسفرها

ستاره‌های شب، تو دومین مایل، با سفرشون از دریای جبیل می‌گذرن

زين دروس بهالقاموس

درس‌های قشنگی تو این کتاب لغت

وحج مهووس على المتراس

و یه حاجی دیوونه روی سنگر

وحدي اجلوس وليش مفقوس

تنهایی نشستم، چرا انقدر کلافه‌ام

وايدي بوس وعلي الراس

دستمو می‌بوسن و رو سرم می‌ذارن

عندي فلوس وكبر نفوس

پول دارم و عزت نفس

وعلمنحوس بدق جراس

با پرچم بدشگون زنگ می‌زنم

بشفرة موس ووج عبوس

با تیغ سلمانی و چهره‌ای اخم‌کرده

هل تلت روس بكسرها

این سه تا کله رو می‌شکنم

وين الخيل تشد الحيل تجر الويل حوافرها

کجان اسبا، زور می‌زنن، بلا رو با سُم‌هاشون می‌کشن

نجوم الليل بتاني ميل ببحر جبيل بسفرها

ستاره‌های شب، تو دومین مایل، با سفرشون از دریای جبیل می‌گذرن

للحسون عطيت فنون

به زیبایی هنر بخشیدم

وعل مديون بضل بلين

و گرفتار بدهی می‌مونم

وبلمسنون بمحي ظنون

و با لمس کردن، گمان‌ها رو پاک می‌کنم

نابليون وجوزافين

ناپلئون و ژوزفین

بدي عيون الشعر تكون

می‌خوام شعر چشم‌ها باشه

تملي عيون المستمعين

چشم‌های شنونده‌ها رو پر کنه

بهز غصون وغمز جفون

شاخه‌ها رو تکون می‌دم و پلک می‌زنم

اعلى حصون بدمرها

بلندترین قلعه‌ها رو نابود می‌کنم

وين الخيل تشد الحيل تجر الويل حوافرها

کجان اسبا، زور می‌زنن، بلا رو با سُم‌هاشون می‌کشن

نجوم الليل بتاني ميل ببحر جبيل بسفرها

ستاره‌های شب، تو دومین مایل، با سفرشون از دریای جبیل می‌گذرن

النسر مان على الأكوان

عقاب بر کیهان‌ها آشیان کرده

لولا بان قبالي ورف

ای کاش جلوم ظاهر می‌شد و بال می‌گشود

بخلي سنان الرمح سنان

نوک نیزه رو تیزتر می‌کنم

تقص البان بضربة كف

درختان رو با یه ضربه قطع می‌کنه

اي وعلبركان الشاعل كان

آری، بر آتشفشان شعله‌ور بود

بودي الفرسان من الصف

سواران رو از صف به میدان می‌فرستم

بالميدان ووين ما كان

در میدان، هر جا که باشه

فروخ الجان بكفرها

بچه‌های جن رو نابود می‌کنه

وين الخيل تشد الحيل تجر الويل حوافرها

کجان اسبا، زور می‌زنن، بلا رو با سُم‌هاشون می‌کشن

نجوم الليل بتاني ميل ببحر جبيل بسفرها

ستاره‌های شب، تو دومین مایل، با سفرشون از دریای جبیل می‌گذرن

♪