«Fallen Down (Reprise)» در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر شد و قطعه شماره ۸۵ از آلبوم «UNDERTALE Soundtrack» است. این آهنگ کاملاً بیکلام است و توی فضایی از موسیقی کلاسیک و امبینت با پیانوی ساده و ملودی‌های آرام قرار می‌گیرد. طولش حدود دو دقیقه و نیم است، با تمپوی ۱۱۰ و در گام رِ ماژور. یک نکته فنی جالب درباره‌اش این است که کل قطعه با کوک ۴۳۱ هرتز تنظیم شده، نه ۴۴۰ هرتز معمول؛ و همین اختلاف کوچک، به آن حسی کمی «افتاده» و غمگین‌تر از حالت استاندارد داده است.

داستان آهنگ در واقع ادامه و بسط قطعه «Fallen Down» است و از ملودی «Once Upon a Time» هم استفاده می‌کند. این نسخه در مسیر «پاسیفیست واقعی» بازی Undertale پخش می‌شود؛ همان لحظه‌ای که توریل وارد نبرد با آسگور می‌شود و او را کنار می‌زند تا از فرزندش محافظت کند. دیالوگ‌های او در آن صحنه، هسته احساسی قطعه را می‌سازد: «چه موجود بیچاره‌ای، شکنجه دادن چنین جوان معصومی... نترس فرزندم، این منم، توریل، دوست و نگهبان تو.» عنوان آهنگ هم دو معنای تلخ دارد: هم به انسان‌هایی اشاره دارد که به «زیرزمین» سقوط کردند و هم به وضعیت کماگونه هیولاها پیش از مرگ. این قطعه در واقع موسیقیِ لحظه‌ای است که خانواده‌ها دوباره به هم می‌رسند، اما با بهای سنگینی.

آهنگ فالِن داون (رِپرایز) از توبی فاکس به عنوان یکی از احساسی‌ترین و ماندگارترین قطعات موسیقی متن «Undertale» شناخته می‌شود. نسخه اصلی «Fallen Down» در ابتدا برای آلبوم «I Miss You - EarthBound 2012» ساخته شده بود و بعداً با تغییراتی وارد بازی شد. این قطعه در کنار آثاری مثل «His Theme» و «Undertale» به نمادهای صوتی این بازی تبدیل شده و در میان طرفداران، جایگاه ویژه‌ای دارد. آلبوم کامل «Undertale Soundtrack» نیز یکی از پرفروش‌ترین و تحسین‌شده‌ترین موسیقی‌های متن بازی‌های ویدیویی مستقل محسوب می‌شود.

دلیل محبوبیت و ترند شدن دوباره این قطعه در شبکه‌های اجتماعی، فضای شکننده و بی‌پیرایه‌اش است که برای ادیت‌های احساسی، ویدیوهای مرتبط با «Undertale» و محتوای مربوط به خاطرات و پایان‌های تلخ و شیرین ایده‌آل است. کاربران تیک‌تاک و یوتیوب از بخش‌های آرام و اوج‌گیرنده آن برای روایت لحظه‌های خداحافظی، آشتی و بازگشت به خانه استفاده می‌کنند. «Fallen Down (Reprise)» امروز نه فقط یک قطعه از موسیقی متن، بلکه یک تجربه شنیداری است که هر بار شنیده می‌شود، یادآور این حقیقت است که گاهی آرام‌ترین ملودی‌ها، سنگین‌ترین حرف‌ها را می‌زنند.